Sala Comacina, Comomeer: Het dorp tegenover het enige eiland van het meer

Sommige dorpen aan het Comomeer kondigen zichzelf aan. Sala Comacina wacht. Het ligt laag aan de westelijke oever, een cluster bleke huizen en een kleine haven, makkelijk voorbij te glijden op weg naar grotere namen. Maar kijk over het water en je begrijpt waarom het hier überhaupt is: net voor de kust drijft Isola Comacina, het enige eiland in het hele meer, en een van de meest spookachtige plekken.

Dit is een plek die rust uitbuit. Er is geen menigte die zich naar één terras begeeft, geen rij voor een beroemde tuin. In plaats daarvan is er een werkend dorp, een korte oversteek en een eiland waar eens een machtige middeleeuwse stad stond, voordat deze tot niets verbrand werd. Sala Comacina aan het Comomeer is het soort plek dat beloont als je langzamer gaat.

Een korte geschiedenis

Ondanks alle stilte die het nu uitstraalt, was Isola Comacina ooit een van de machtigste plekken aan het meer. In de vroege middeleeuwen was het een versterkte toevluchtsoord en een zeemacht, die aan de zijde van Milaan stond tijdens de lange oorlogen tussen de rivaliserende stadstaten aan het meer. Kerken stonden dicht op elkaar op de hellingen; het deed ertoe.

In 1169 kwam de afrekening. Como, verbonden met keizer Frederik Barbarossa, verwoestte het eiland tot de grond toe — zijn kerken, zijn huizen, zijn mensen verspreid. Een bisschop zou een vloek hebben uitgesproken die verbood het ooit te herbouwen. Het eiland bleef vrijwel onbewoond, en is opmerkelijk genoeg sindsdien zo gebleven. Wat overblijft is een groene, stille plek waar je door de contouren van een verdwenen stad loopt.

Waar Sala Comacina aan het meer ligt

Sala Comacina ligt aan de westelijke oever van de Comomeerarm, in de beboste plooien van Tremezzina, een klein eindje ten zuiden van Lenno en Tremezzo en net ten noorden van Argegno. Recht tegenover, enkele minuten over het water, ligt het eiland - zo dichtbij dat het meer aanvoelt als een uitbreiding van het dorp zelf dan als een bestemming.

Het dorp is compact: een haven, een promenade langs het meer en een kluwen van smalle straatjes die van het water weg klimmen. De meeste mensen komen voor de oversteek, maar de oever verdient ook tijd op zich. Voor meer rustige hoekjes aan het meer, zie onze gids naar de verborgen juweeltjes van het Comomeer.

De 5 beste bezienswaardigheden in Sala Comacina & Isola Comacina

1. Steek met de boot over naar Isola Comacina

Het eiland is alleen per boot bereikbaar, en de reis ernaartoe is al een deel van het plezier. Een kleine taxiboot vaart vanuit Sala Comacina en het nabijgelegen Ossuccio in enkele minuten over en zet je af bij een stenen aanlegplaats onder de bomen. Op de zuidpunt van het eiland staat de Locanda dell’Isola Comacina, een legendarische herberg die bekend staat om zijn lange, onveranderlijke vast menu en een theatraal vuurritueel dat naar verluidt de oude vloek opheft van iedereen die er dineert. Voor geplande openbare boten en passen, zie onze veerbootgids voor het Comomeer.

2. De ruïnes, Sant’Eufemia en de kunstenaarswoningen van Lingeri

Wandel over het eiland en je wandelt door zijn lagen. De grote prijs is de ruïne van de Basiliek van Sant'Eufemia, ooit de belangrijkste kerk van het eiland, waarvan de fundamenten en apsis nog steeds leesbaar zijn tussen het gras — het hart van een openlucht archeologisch park bezaaid met de contouren van andere vroege kerken. De vreemdste noot is modern: in 1940 bouwde de rationalistische architect Pietro Lingeri hier drie huizen voor bezoekende kunstenaars, sobere witte volumes in de taal van het interbellum modernisme, die in stille dialoog staan met de oude stenen.

3. Het Antiquarium

Om de ruïnes te begrijpen, bezoek het Antiquarium aan het vasteland in Ossuccio, gevestigd in een middeleeuws gebouw dat ooit pelgrims onderdak bood op hun reis. De collectie verzamelt de vondsten van de opgravingen op het eiland — Romeins glas en munten, keramiek, vroegchristelijke fragmenten — en vertelt het verhaal van hoe één klein eiland, voor een tijdlang, een machthebber aan het Comomeer werd.

4. Het feest van San Giovanni

Eens per jaar staat het eiland weer in vuur en vlam, ditmaal met opzet. In het laatste weekend van juni vult het Feest van San Giovanni het water met drijvende lichtjes en zorgt het voor een groots vuurwerk boven het eiland — een heropvoering van de brand uit 1169 die een ramp omzet in een spektakel. Boten verzamelen zich voor de kust, de hemel staat in vuur en vlam, en één nacht lang is het verlaten eiland het middelpunt van het meer.

5. De haven en steegjes van Sala Comacina

Eenmaal terug op het vasteland verdient het dorp een eerbetoon. De kleine haven is een van de mooiste aan deze kust — een halve maan van aangemeerde boten en zachtgekleurde gevels met het eiland op de achtergrond. Dwaal door de steegjes erachter, zoek een bankje aan het meer en laat het licht op het water verschuiven. Het is een zacht contrapunt met de drukkere resorts, en een prima uitvalsbasis voor de Tremezzina zonder het lawaai.

Uw bezoek plannen

Er komen. Sala Comacina ligt aan de westelijke oevers en vaarroutes van Tremezzina; werk de verbindingen uit met onze veerbootgids voor het Comomeer. Het eiland zelf is alleen te bereiken via de korte taxiboot vanaf de kust.

Het meest geschikt voor. Liefhebbers van geschiedenis, slow travellers en iedereen die het Comomeer met gedempt volume wil ervaren.

Wanneer te gaan. Het eiland is geopend van mei tot oktober, ongeveer van 10.00 tot 18.00 uur; eind juni is er het Feest van San Giovanni. De lente en vroege herfst zijn het rustigst.

In de buurt. Combineer het met Lenno en de met villa's bezaaide oever — bekijk onze favorieten beste villa's om te bezoeken — of met Argegno en Tremezzo.

De meeste bezoekers van het Comomeer zetten nooit voet op het enige eiland; velen merken niet eens de kleine haven op die ernaar uitkijkt. Dat is precies de aantrekkingskracht. Kom naar Sala Comacina voor de overtocht, blijf voor de stilte van een stad die acht eeuwen geleden werd verwoest en simpelweg aan de bomen werd overgelaten — en vertrek met het ene verhaal dat de grote resorts niet kunnen vertellen.